12

5

Σ’ έψαξα απεγνωσμένα μέσα στη μοναξιά μου… 
Δε σε βρήκα πουθενά…
Λες και είχες καμιά δουλειά να περπατάς στους δρόμους της ερημιάς μου…
Λες και σε αφορούσε το καμμένο τοπίο της καρδιάς μου…
Κι όμως, εσύ δεν ήσουν που μου είπες κάποτε, θα σε ταξιδέψω στον κόσμο της χαράς;
Εσύ δε μου είχες πει, ακολούθησέ με, θα σε μάθω να πετάς;
Πως έμεινα τώρα στην καμμένη γη;
Μου είπες τάχα, στις στάχτες θα σε μάθω να πατάς;
Μήπως δεν άκουσα τη φωνή του έρωτα καλά;
Κάνει κρύο εδώ. Είσαι άραγε πολύ μακριά;
Άκου… σου στέλνω μια κραυγή;
Θα την ακούσεις άραγε; Ξέρεις… είναι σιωπηλή…
Μην τη γυρίσεις πίσω… Ανήκει εκεί… 
Στην καρδιά σου την ψυχρή…

Σ.Κ

Advertisements

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.