17

9Γύρω μου σκοτάδι και μαυρίλα παντού.
Ψάχνω να φύγω από κάπου, μα δεν ξέρω από που.
Άκου… φωνές από κάπου μακριά. Πρέπει να βρω έναν τρόπο να πάω κοντά. Ψάχνω, ψάχνω, τον τοίχο φέρνω ένα γύρο ψηλαφιστά…
Πες μου ότι υπάρχει μια ρωγμή, να δεις για το πότε θα τρυπώσω εκεί.
Τίποτα…. Είμαι ακόμα στη φυλακή.
Φωνάζω, κλαίω, χτυπιέμαι σαν τρελή.
Ξάφνου… μια σκιά μου τυλίγει το γυμνό κορμί.
Με το γκρίζο της με ντύνει, παύω να είμαι μοναχή.
Μου απλώνει το χέρι και μια δύναμη με διακατέχει, παύω να νιώθω μικρή.
– Πάμε, μου λέει, ήρθα να σε πάρω μαζί.
– Ποια είσαι, την ρωτάω και που με οδηγείς;
Ένα χαμόγελο μου σκάει και ακούω μια βροντή.
– Είμαι φίλη σου καλή και θα σε συντροφεύω μια ζωή.
Μην ξεχάσεις ποτέ τ’ όνομά μου, με λένε… ΟΡΓΗ…..
Σ.Κ

Advertisements

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.